Dnia 24 lutego 2007 roku Matka Generalna M. Samuela Werbińska na prośbę Przełożonej Prowincji Toruńskiej Zgromadzenia Sióstr św. Elżbiety, Siostry M. Anny Kołodziejczyk, po wcześniejszym erygowaniu domu zakonnego dnia 19 lutego 2007 przez Biskupa Diecezji Bydgoskiej, dekretem ustanowiła dom zakonny Świętej Elżbiety w Bydgoszczy przy ul. generała Stanisława Grzmota Skotnickiego 7. Dom oficjalnie został otwarty i gotowy na przyjęcie Sióstr dnia 5 czerwca 2007 r. Dom od samego początku był przeznaczony głównie dla starszych i schorowanych Sióstr, które wymagały stałej opieki. Dlatego też nadano mu status Domu Sióstr Emerytek z wszystkimi jego prawami i przywilejami, jakie przysługują tego typu domom. Organizacja i plan dnia zostały starannie przystosowane do funkcjonowania osób chorych i starszych.
Pierwszych osiem, starszych i schorowanych, w tym obłożnie chorych Sióstr przybyło do nowo założonego domu z Chełmży w czerwcu 2007 r.
Najważniejszym miejscem każdego domu zakonnego jest kaplica z Najświętszym Sakramentem, dlatego też dnia 20 marca 2007 r. ówczesny Ordynariusz na prośbę Przełożonej Prowincji, Ks. Bp Jan Tyrawa erygował kaplicę p.w. Świętej Elżbiety. Każdego dnia w kaplicy domu Świętej Elżbiety, – bo taka nazwę mu nadano – była odprawiana Eucharystia. Siostry swoją modlitwą, ofiarowywanym każdego dnia trudem i cierpieniem, a także drobnymi zajęciami i pracami wykonywanymi na miarę swoich możliwości, łączyły się z cierpiącym Chrystusem, służąc w ten sposób Kościołowi, Zgromadzeniu i tym, którzy prosili Je o modlitwę. Takie właśnie było i jest nadal posłannictwo osoby ludzkiej u schyłku życia ziemskiego. Pierwszą Przełożoną domu przy ul. Skotnickiego 7 była S.M. Zenobia Maliszewska. Przez 19 lat istnienia domu przy ul. Skotnickiego 7 swoją posługę pełniły również Siostry, które pracowały w katechizacji i jednocześnie ofiarnie starały się służyć starszym i chorym Współsiostrom.
19 lat pobytu Sióstr Elżbietanek w tym miejscu stanowi część historii, która wpisuje się w całą historię Zgromadzenia, ale także w historię parafii p.w. Królowej Jadwigi i tych miejsc, w których Siostry posługiwały, jako katechetki. Za wszystkie te lata Zgromadzenie wyraża Bogu swoje dziękczynienie, ale także jest ono skierowane do Kapłanów, którzy posługiwali naszym Siostrom. Wiele z tych Sióstr przekroczyło próg wieczności. Funkcjonowanie Domu Sióstr Emerytek było możliwe dzięki pomocy i życzliwości wielu ludzi. Za nich również Bogu dziękujemy. Bożej Opatrzności pozostawiamy naszą teraźniejszość i przyszłość. Najświętszym Sercu Jezusa zawierzamy wszystkich i to wszystko, co z Jego woli się tu wydarzyło. Bogu niech będą dzięki.
s. Krzysztofa
Z dziękczynieniem stajemy przed Bogiem za dar obecności i posługi Sióstr w naszej parafialnej wspólnocie. Dziękujemy za Waszą modlitwę, życzliwość, oraz za wszelkie dobro, którym dzieliłyście się z nami. Wdzięczni jesteśmy za obecność Sióstr katechetek, za pracę z dziećmi i młodzieżą oraz za świadectwo wiary i oddania Bogu.
Jako kapłani i parafianie mówimy dziś z serca: Bóg zapłać za każdą modlitwę, dobre słowo, uśmiech i cichą ofiarę. Za wszystko, co uczyniłyście dla naszej wspólnoty – serdecznie dziękujemy. Niech Pan Bóg wynagrodzi Wam wszelkie dobro, a św. Elżbieta otacza Was swoją opieką. Pozostaniecie w naszej wdzięcznej pamięci i modlitwie.
Kapłani i Parafianie