Zamek jest położony w miejscowości Bobolice, leżącej na szlaku tzw. Orlich Gniazd. Tam też wykorzystując konfiguracje terenu, król Kazimierz III Wielki w latach 1350-1352 wybudował na skale o wysokości 380 m n. p. m. zamek obronny, wzmacniając szlaki handlowe biegnące wzdłuż granic z Królestwami Czech i Węgrami.
Obiekt zamkowy wymieniają kronikarz Janko z Czarnkowa, jak i Jan Długosz.
Po bezpotomnej śmierci ostatniego króla z dynastii Piastów, zamek przeszedł pod władania jego siostrzeńca i przyszłego króla Polski – Ludwika Węgierskiego, który z okazji swej koronacji nadał na prawie lennym księciu opolskiemu Władysławowi, który włączył dobra ziemskie bobolickie do księstwa wieluńskiego. Dziewięć lat później, forteca została przekazana Węgrowi Andrzejowi Schorzy.
Po śmierci króla Ludwika Węgierskiego, tron polski otrzymała jego córka Jadwiga
z Andegawenów. Podczas odbywającego się zjazdu politycznego w Sieradzu, postawiono wystosować postulat, na mocy którego dobra trwałe miały wzmocnić władzę królowej Jadwigi. Na liście dóbr znalazł się również zamek w Bobolicach.
Od końca XIV wieku z biegiem czasu, zamkiem władały rodziny: Szafrańców, Trestków, Krezów, Chodakowskich, Męcińskich i Myszkowskich. W 1584 roku zamek mocno ucierpiał wskutek najazdu Maksymiliana Habsburga, pretendenta do tronu polskiego. Ostatecznie Maksymilian został pokonany i dostał się do niewoli. Do upadku zamku przyczyniły się wojny ze Szwedami w latach 1655-1658. Inwentarz spisany w 1700 roku podaje, że zrujnowana budowla była wykorzystywana do celów mieszkalnych i gospodarczych przez ówczesnego dzierżawcę dóbr bobolickich – Jerzego Rutkowskiego. Później zapewne budowla została opuszczona.
Obecny kształt zamku jest wynikiem odbudowy zakończonej w 2011 roku. Właścicielami zamku są bracia Laseccy. W zamku zlokalizowano muzeum, hotel oraz restaurację. Zamek jest też udostępniony do zwiedzania. Prace budowlane trwały kilkanaście lat. Rozpoczęto je od renowacji wieży obronnej oraz murów obwodowych zamku dolnego, potem odtworzono klatkę schodową, komnaty i pomieszczenia na piętrze oraz basztę. W czasie prac rekonstrukcyjnych w 70% wyeksponowano oryginalne mury.
Gdy chodzi o układ przestrzenny pierwotnej, średniowiecznej budowli, nie dysponujemy żadnymi danymi, które umożliwiałyby jego dokładne rozpoznanie. Wśród resztek murów wzniesionych z miejscowego kamienia wapiennego, można wyróżnić mur obwodowy, biegnący po obrzeżach wzgórza. W jego obrębie mieścił się zapewne budynek mieszkalny. W wieku XV system obronny wzmacniały półkoliste baszty.
Zamek obronny w Bobolicach jest dobrym przykładem na to, jak inwestycje mogą wskrzesić dawno nieistniejące zabytki, które poprzez stulecia były kwalifikowane jako ruiny. Przedstawia również ideę wzmocnienia terenów Korony Polskiej, którą realizował król Kazimierz Wielki, lokując 55 zamków i 80 opasując murami obronnymi.
ks. kan. Leszek Chudziński 2026